Een jaar later: wat de IMA Rising Stars mij heeft gegeven

Een jaar geleden reed ik op mijn scooter naar huis toen mijn telefoon ging. Pascal. Of ik onderdeel wilde zijn van een panel in Londen, tijdens het IMA-event. Ik zei ja, en had geen idee waar ik ja op zei.

Wat volgde was een podiumervaring naast Big Ben, een rol als Committee Member bij de IMA Rising Stars, en sindsdien: een community van jonge professionals uit heel Europa die ik anders nooit had leren kennen.

Kennis delen die je nergens anders opdoet

De Rising Stars bestaat uit mensen die allemaal in dezelfde branche werken, maar vanuit totaal verschillende landen, functies en achtergronden. Dat levert gesprekken op die je niet snel ergens anders hebt.

Tijdens een van onze sessies vertelde een Rising Star dat ze een aanvraag hadden gekregen voor cadeaukaarten in het Midden-Oosten. Een gebied waar ze nog geen ervaring mee hadden. Ze gooiden de vraag in de groep. Binnen een paar minuten had een ander de populairste kaarten in dat gebied opgesomd. Een derde haakte aan met een waarschuwing: handelsovereenkomsten tussen landen maken het er niet eenvoudiger op. Drie mensen, drie invalshoeken, één concreet antwoord.

Dat is wat deze community doet. Niet zomaar netwerken, maar écht kennis uitwisselen die je de volgende dag al kunt gebruiken.

Niet alle gesprekken gaan over de markt. Tijdens een ander virtueel event stond persoonlijke ontwikkeling centraal. Het onderwerp: hoe ga je om met promotie en loonsverhoging? Vraag je er zelf om, of wacht je tot het op je afkomt?

De meningen waren opvallend verdeeld. Vanuit de UK klonk het duidelijk: je vraagt er niet zelf om. Er zijn vaste criteria, je voldoet eraan of niet, en het gesprek begint pas als dat het geval is. Het aankaarten voelt daar ongemakkelijk en ongebruikelijk.

Vanuit West- en Zuid-Europa was het geluid precies omgekeerd. Daar is het normaal, eigenlijk noodzakelijk, om het gesprek zelf te beginnen. Onderbouwd, met een goede reden, maar toegankelijk. En eerlijk gezegd: het durven voeren van dat gesprek komt daar juist professioneel over.

Zulke culturele verschillen zie je niet in een rapport. Die hoor je alleen als je in een ruimte zit met mensen die het zelf hebben meegemaakt.

Buiten alle inhoudelijke gesprekken is er ook gewoon ruimte voor het andere. Hobby’s, interesses, wat ons drijft. Iedereen heeft zijn eigen ding, maar over één ding waren we het volledig eens: vakantie. Uitkijken naar een moment van rust, nieuwe plekken ontdekken, even echt losgekoppeld zijn van het werk. Het belang van iets hebben om naar uit te kijken, en er daarna volop van genieten.

Van dat belletje op de scooter

Van dat belletje op de scooter naar maandelijkse gesprekken met jonge professionals uit heel Europa. Ik had het niet kunnen bedenken. Maar het laat zien wat er gebeurt als je gewoon ja zegt, ook als je nog niet precies weet waarop.

De IMA Rising Stars geeft me kennis die ik nergens anders haal, contacten die verder gaan dan een LinkedIn-verbinding, en gesprekken die me scherper maken.